Gisteren bezochten we de werf van hun nieuw project in Lilongwe. The church kocht een heel groot stuk land waarop nu huizen worden gebouwd. Ze zijn nu al 3 jaar bezig aan de opbouw van 3 huizen, die nog steeds niet afgewerkt zijn.. De bedoeling is om er 6 huizen, een clinic, een school, a vocational trainingcenter (waar ze een stiel kunnen leren zijnde bouw, electriciteit, textiel, etc.) te bouwen. Het is natuurlijk allemaal op het Afrikaanse ritme, dus ik vrees dat dit binnen 10 jaar nog niet klaar zal zijn. Het is allemaal mooi in theorie, maar in praktijk... Ze zoeken dus ook 6 ''ouders'' die elk in een van die huizen zouden wonen met telkens 9 straatkinderen. Ga maar eens op zoek naar een koppel die het geld, de wil en het hart ervoor heeft.. Zoals Brandee and Albert zijn er niet veel op de wereld, vrees ik.

Ik ging naar de kerk zondag. Woooow ik kwam precies binnen in een disco!! Hahaha!! Het ''koor'' was gewoon een concert met zangeres die danste als de betere versie van Natalia, een drummer, basgitaar en piano. De pastoor was schitterend, hij sprak zijn volk toe met hart en ziel. Soms schreeuwde hij bijna, zo hard meende hij het. En het waren helemaal geen bijbelverhalen. Nee, het ging over Servant Leadership, serving the others, allemaal toegepast op de actualiteit en vooral op humanity. Er zat zoveel waarheid in zijn woorden, ik hoop dat ik er nog eens naartoe kan gaan.

Zondagnamiddag was er minder goed nieuws.. Een van de jongens is gestorven. 23 jaar. AIDS. Verschrikkelijk gewoon, ik kon niks meer uitbrengen voor enkele uren.. Daar zijn gewoon geen woorden voor. Logisch als je uit het welvarend en overprotected Belgenlandje komt. Hier besef ik pas echt hoe onrechtvaardig de wereld is. Zij hebben gewoon het ongeluk geboren te zijn op straat, and so be it. Zo'n drama's gebeuren hier elke minuut, en het leven gaat gewoon verder...

Liefs,

Marien