zondag 15 augustus 2010

Eerst en vooral moet ik de mensen die op foto's wachten teleurstellen. Het internet is hier zodanig traag dat 1 foto uploaden de hele nacht in beslag zou nemen, en het is te duur om het internet de hele nacht aan te laten. Jullie zullen dus nog enkele weken geduld moeten uitoefenen om de foto's te zien, mijn excuses daarvoor!

Gisteren woonde ik een youth trip bij met de jeugd van de church. Afspraak aan de kerk om 8u, we waren uiteindelijk vertrokken om 11u. Man man.. Die bus werd gewoon vol gestampt, ongelofelijk. Ik had de kramp in mijn beide benen na een half uur door in dezelfde oncomfortabele houding te zitten, haha! De dag was aangenaam, maar wat ik niet apprecieerde was de overduidelijke kloof tussen de jeugd van de kerk (=rijk) en mijn 2 broers (streetkids). Ze werden helemaal niet opgenomen in de groep, wat me veel pijn deed en hen waarschijnlijk ook. Melodie en ik probeerden hen au maximum op te nemen bij ons, want wij hebben helemaal niet dezelfde mentaliteit als die rijke kerkkinderen, anders hadden we natuurlijk nooit gekozen voor deze uitdaging. En zij maar bidden, all the time.. En ik dacht nochtans dat voor God iedereen gelijk was? En dat je de minderbedeelden en zwakken zou moeten helpen en opnemen in de maatschappij?? Ik heb het soms echt moeilijk met al die schijnheiligheid. Zucht.

We hebben vorige week de enige chiropractor van Malawi ontmoet! Hij komt van Canada en heeft een praktijk in een clinic waar ook andere gezondheidstherapeuten werken. De wachtzaal was verdeeld in een linker- en rechterhelft. Rechts was de wachtzaal voor de klassieke geneeskunde (4euro per consultatie) en links de wachtzaal van de chiropractor (32euro per consultatie!!!!!!!! What the ****????). In het rechterdeel zaten enkel zwarten, en in het linkerdeel enkel blanken. Dat was zo shockerend om te zien! Maar wat wil je.. Wie kan er nu een behandeling van 32euro betalen als het gemiddeld jaarlijks inkomen hier slechts 500euro bedraagt?? Ik vind het jammer dat de armen, zijnde het overgrote merendeel van de Malawiaanse bevolking, daardoor geen recht hebben op chiropraxie. Je moet je toch aanpassen aan de standaard van het land? Dan vraag ik me toch af met welke ingesteldheid sommigen hun beroep uitoefenen. ''Helping the community'', claimde papa Palmer nochtans...
Naast dit meningsverschil, klikte het wel goed met Dr. Blair (de chiropractor). Hij belde Albert terug enkele dagen geleden om ons uit te nodigen voor een gesprek en stelde ons voor om enkele dagen te komen observeren in zijn praktijk. Daar moest ik natuurlijk geen twee keer over nadenken! Onze activiteitenwaaier wordt dus iets breder dan voorzien...

Liefs,

Marien

3 opmerkingen:

  1. Mien, ik ben blij om je verhalen te lezen!! Het is daar zo te zien heel confronterend. We weten dat natuurlijk wel, maar het is pas als je er echt in leeft dat je die armoede voelt en weet hoe erg het daar gesteld is. Dus chapeau voor wat je daar allemaal doet!!! Ik denk dat er heel wat op je afkomt maar ik hoop ook dat je enorm kan genieten van de ervaring.

    Hier is alles rustig. :-) Op zijn Belgisch. Aan het werken, dit weekend chauffeur geweest met Bart, Katrien, Karel en co op FIHP. Dus nu nog wat aan het recupereren van het vermoeiende weekend. :-)

    Ik kijk er al naar uit om je terug te zien en de foto's te zien met bijhorende verhalen. :-)

    Veel succes daar en tot binnenkort!

    Veel liefs en een dikke knuffel,
    Lies

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey Mieneke,

    Het is heel leuk je verhalen op de voet te volgen... Ik hoorde al van je mama en las al dat het daar echt met beide voeten op de grond staan is, maar ik weet heel zeker dat je het daar heel goed doet, met heel veel enthousiasme!!! Dat merk je ook aan je verhalen!

    Ik zag dit weekend je mama en papa op de jumping in Ouwegem, je mama heeft een tijdje bij ons gezeten!

    Doe het daar verder nog goed meid!!! Profiteer enerzijds van al het mooie dat je daar mag ontvangen, maar zet die jongens en meisjes daar ook maar op het goede spoor!!! Je bent goed bezig!

    Dikke zoen en liefs van
    Lien en ook van Koen
    ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Marientje,

    geweldig wat je daar allemaal doet. Het is al confronterend om van hieruit te lezen hoe de situatie daar is! Dit alles meemaken, zien, horen, voelen, ... moet dus inderdaad immens intens zijn.
    Geniet van deze uitzonderlijke levenservaring, verkondig waarin je gelooft!!! Elke lach die je op het gezicht van één van jullie kinderen kan toveren, elk beetje steun dat je kan bieden, ... is meer waard dan al het materiële aan onze kant van de wereld. RESPECT!!!
    En zoals je zo mooi zegt, wij mogen blij zijn dat we kunnen/mogen missen. We staan daar veel te weinig bij stil.

    Het ga je enorm goed!!! SUCCES NOG!!!
    Jo

    BeantwoordenVerwijderen